جشنواره نهم دو یک جشنواره سنتی مهم در چین است که هر سال در نهمین روز از نهمین ماه قمری برنامه ریزی شده است. قدیمی ها معتقد بودند که "نه" یک عدد یانگ است و دو عدد نه برای یکدیگر مهم هستند، از این رو "چونگ یانگ" یا "جشنواره چونگیو" نامیده می شود. کتاب تغییرات ثبت می کند که "خط یانگ 9 است" و 9 بزرگترین عدد یانگ است. در روز نهم ماه نهم، خورشید و ماه هر دو یانگ هستند و دو نه به یکدیگر مهم هستند، به همین دلیل به نام Chongyang می‌گویند. این تقویم در دوره پیش از کین ایجاد شد، در سلسله هان شکل گرفت و رسماً به عنوان یک جشنواره مردمی در سلسله تانگ تعیین شد. تا به امروز منتقل شده است و دارای مفاهیم فرهنگی غنی مانند بالا رفتن از ارتفاعات، قدردانی از گل های داوودی و احترام به سالمندان است. همچنین بسیاری از داستان های تاریخی تاثیرگذار را پشت سر می گذارد.
در اوایل دوره پیش از کین، رسم قربانی کردن در هنگام برداشت پاییز در سپتامبر وجود داشت. مردم باستان در هنگام برداشت محصول در ماه سپتامبر، مراسمی را برای پرستش آسمان ها و اجداد برگزار می کردند و از آسمان ها، زمین و اجداد برای هدایای خود تشکر می کردند. این اولین نمونه اولیه جشنواره دوگانه نهم بود. در سلسله هان، آداب و رسوم جشن دوگانه نهم به تدریج غنی شد. بر اساس "سوابق متفرقه پایتخت غربی"، مقامات کاخ در سلسله هان غربی در نهمین روز از نهمین ماه قمری، ذرت می پوشیدند، طعمه می خوردند و شراب داوودی می نوشیدند تا به طول عمر برسند. در این زمان، چونگیانگ به تدریج مفهوم جن گیری، اجتناب از بلایا و دعا برای سلامتی را از مراسم ساده برداشت پاییزی اضافه کرده است. در طول سلسله‌های وی، جین، جنوبی و شمالی، ادبا و دانشمندان برای تحسین گل داودی، خواندن شعر و ادبیات شروع به صعود به ارتفاعات چونگیانگ کردند و فضای فرهنگی جشنواره‌ها به طور فزاینده‌ای قوی شد.
تا قبل از سلسله تانگ، دربار به طور رسمی جشنواره نهم دوگانه را به عنوان یک جشنواره مردمی تعیین کرد و بالا رفتن از کوه ها، تحسین گل های داوودی و ضیافت در بین مردم رواج یافت. در سال 1989، چین جشنواره نهم دوگانه را به عنوان "روز احترام به سالمندان" تعیین کرد و به این جشنواره اهمیت احترام به سالمندان و فرزند پرستی داد.
داستان 1
مشهورترین-داستان تاریخی فستیوال دوگانه نهم، افسانه بالا رفتن هوان جینگ برای جلوگیری از بلایا است. این داستان برگرفته از "ادامه Qi Xie Ji" است و همچنین خاستگاه رسم بالا رفتن از ارتفاع و پوشیدن چوب سگ در فستیوال دابل نهم است. طبق افسانه ها، در زمان سلسله هان شرقی، مرد جوانی به نام هوان جینگ در رونان زندگی می کرد. طاعون در زادگاهش روحه بیداد می کرد و مردم یکی پس از دیگری بیمار می شدند و از دنیا می رفتند. والدین هوان جینگ نیز متأسفانه در این فاجعه جان باختند. هوان جینگ که پر از اندوه بود شنید که در کوه های دور جاودانی به نام فی چانگ فانگ وجود دارد که دارای قدرت های الهی است و می تواند بلاها را از بین ببرد و مشکلات را حل کند. پس با زادگاهش خداحافظی کرد و برای یافتن استاد راهی سفر شد. پس از پشت سر گذاشتن سختی های بی شمار، سرانجام فی چانگ فانگ را پیدا کرد و شاگرد فرقه شد و خود را وقف یادگیری جادو کرد.
سال‌ها بعد، فی چانگ‌فانگ هوان جینگ را در مقابل او صدا کرد و به او گفت: "در روز نهم سپتامبر، شهر زادگاه شما یک بار دیگر یک فاجعه بزرگ را تجربه خواهد کرد. شما باید سریع برگردید و روستاییان را نجات دهید." او یک کیسه به هوان جینگ داد و به او دستور داد: "در روز نهم سپتامبر، بگذار همه در دهکده کیسه های پارچه ای بدوزند، میخچه را روی بازو بگذارند، از کوه های بلند بالا بروند، شراب گل داوودی بنوشند و از این فاجعه فرار کنند. هوان جینگ جرأت نکرد معطل کند و بلافاصله به زادگاهش بازگشت.
در روز نهم سپتامبر، هوان جینگ، هموطنان خود را به بالا رفتن از کوه‌های مجاور، با پوشیدن میخچه و نوشیدن شراب گل داوودی هدایت کرد. عصر که از کوه پایین آمدند، همه به روستا برگشتند و متوجه شدند که تمام مرغ ها، سگ ها، گاوها و گوسفندان خانه هایشان ناگهان مرده اند. فی چانگ فانگ گفت که این دام ها فاجعه را برای مردم متحمل شده اند. تنها در این صورت بود که مردم اصل بالا رفتن برای جلوگیری از بلایا را درک کردند. از آن پس رسم بالا رفتن، پوشیدن چوب سگ و نوشیدن شراب داوودی در روز نهم شهریور رواج یافت.
قدیمی ها معتقد بودند که Cornus officinalis بوی قوی دارد و می تواند پشه ها، حشرات و عوامل بیماری زا را دفع کند. شراب گل داوودی پاییزی می تواند بدن را تمیز کند و در برابر سرمای پاییز مقاومت کند. اگرچه این افسانه رنگی اساطیری دارد، اما نشان دهنده خرد مردم باستان برای بالا رفتن از ارتفاعات برای جلوگیری از مالاریا و توجه به بهداشت و سلامت در اوج اپیدمی های پاییزی است.
داستان 2
رسم قدردانی از گل های داوودی در چونگیانگ را نمی توان از داستان تائو یوانمینگ در سلسله جین شرقی جدا کرد. تائو یوانمینگ در طول زندگی خود عاشق گل های داوودی بود و در 9 سپتامبر، گل های داوودی شکوفا شدند. یک سال در طول جشنواره نهم دابل، خانواده تائو یوانمینگ فقیر بودند و هیچ الکلی برای نوشیدن نداشتند. او به تنهایی کنار حصار شرقی نشسته بود و به آرامی گل های داوودی را تحسین می کرد. درست زمانی که او احساس ناراحتی می کرد، دوستش وانگ هونگ شخصی را فرستاد تا برایش شراب خوب بیاورد. تائو یوانمینگ بسیار خوشحال شد و بلافاصله در میان گلهای داوودی مشروب نوشید و مست در میان گلها دراز کشید. ادبای بعدی تائو یوآنمینگ را بسیار تحسین کردند و هر بار که به چونگیانگ می رفتند با قدردانی از گل داوودی و نوشیدن الکل از او تقلید می کردند و اشعار بی شماری در مدح گل داوودی می سرودند. خط معروفی که در طول اعصار منتقل شده است این است که "وقتی جشنواره نهم دوگانه فرا می رسد، گل های داوودی وجود خواهد داشت." '.
گل های داوودی در پاییز زمانی که گل ها پژمرده می شوند شکوفا می شوند که نمادی از انعطاف پذیری و طول عمر است. قدردانی از گل های داوودی به تدریج در جشنواره نهم دوبل به یک فعالیت زیبا تبدیل شده است.
غذا
در زمان های قدیم، سنت خوردن کیک Chongyang در Chongyang وجود داشت. هموافون «گائو» «گائو» است که به معنای گام به گام بلند شدن، سالم بودن و عمر طولانی-بودن است. افسانه ها حاکی از آن است که در طول سلسله های شمالی و جنوبی، مردم عامیانه در چونگیانگ کیک های گل درست می کردند که با خرما و شاه بلوط تزئین شده بود تا اجداد خود را پرستش کنند. پس از آن، تمام خانواده غذا را تقسیم کردند. در طول سلسله‌های تانگ و سونگ، تولید کیک چونگیانگ به طور فزاینده‌ای اصلاح شد و هم توسط دربار و هم توسط مردم ساخته شد. یک داستان عامیانه وجود دارد که می گوید: در زمان های قدیم خانه ای وجود داشته که سالمندان در تمام سال در آن ضعیف بودند. هر نهمین روز از ماه سپتامبر، بچه‌ها کیک چونگیانگ را بخارپز می‌کردند تا به سالمندان تقدیم کنند، به این امید که سلامت آنها گام به گام بهبود یابد و هر سال سالم باشند. این نیز تجلی اولیه فرهنگ چونگ یانگ در احترام به سالمندان است.
رسم پوشیدن چوب سگ در چونگیانگ به ویژه در دوران سلسله تانگ رایج بود. در شعر معروف وانگ وی "به یاد برادران شاندونگ در 9 سپتامبر"، در مورد صحنه درج چوب سگ در جشنواره دو نهم نوشته شده است، با بیت "دانستن از دور کجا برادران بالا رفته اند، پس از درج چوب سگ در همه جا یک نفر گم شده است". قدیمی ها معتقد بودند که Cornus officinalis می تواند حشرات و رطوبت را بیرون کند، در برابر سرمای پاییزی مقاومت کند و ارواح شیطانی را از بین ببرد. در زمان های قدیم، در جشن نهم دوگانه، مردم چوب سگ را می چیدند و کیسه هایی درست می کردند که روی بدن خود می پوشیدند یا برای دعا برای صلح در موهای خود فرو می کردند.
هسته چانگ یانگ، از زمان های قدیم برای راندن بلایا و اجتناب از بلایا، به تدریج به احترام و تکریم سالمندان تبدیل شد. پاییز فصلی است که همه چیز به هم نزدیک می شود و گیاهان و درختان پیر می شوند. در دوران باستان، مردم پژمرده شدن گیاهان و درختان را با پیری انسان مرتبط می دانستند.
از این رو در روز دوبله نهم از زحمات بزرگان خود قدردانی کردند و برایشان آرزوی طول عمر کردند. در زمان‌های قدیم، دولت جشن دوگانه نهم را به سالمندان تسلیت می‌گفت و نسل‌های جوان مردم نیز به دیدار بزرگان خود می‌رفتند و به آنها شیرینی و شراب هدیه می‌دادند تا ابراز فرزندی کنند.
پس از هزاران سال تغییر، رنگ جشنواره نهم دوگانه که برای دفع شر و جلوگیری از بیماری های همه گیر استفاده می شد، کم کم رنگ باخت. بالا رفتن و نگاه کردن به دوردست ها، لذت بردن از گل های داوودی و کیک، و احترام به سالمندان هسته اصلی جشنواره شده است. بالا رفتن از ارتفاعات در پاییز، مشرف به کوه ها و رودخانه ها، و آرامش جسم و ذهن. قدردانی از گل های داوودی، نوشیدن شراب گل داوودی و تجربه مناظر اواخر پاییز؛ تکه‌ای از کیک دوبل نهمین جشنواره که برکات نسل‌های جوان را به بزرگ‌ترها منتقل می‌کند.
جشنواره نهم مضاعف ریشه در تمدن کشاورزی چین دارد، از عبادت برداشت فصل پاییز قبل از شین، تا افسانه باستانی بالا رفتن از ارتفاعات هوان جینگ، عمل زیبای اهل ادب از تائو یوانمینگ که از گل های داوودی روی حصار شرقی قدردانی می کند، و سنت احترام به سالمندان از نسلی به نسل دیگر. این جشنواره تجسم درک مردم چین از زمان بندی طبیعی، امید آنها به صلح و طول عمر، و فضایل ملی احترام به سالمندان و فرزند پرستی است. تا به امروز، جشن دوگانه نهم هنوز به ما یادآوری می کند که از پاییز بالا برویم و قدردان پاییز باشیم، همیشه قدردان باشیم، با بزرگان خود خوب رفتار کنیم و بگذاریم این فرهنگ کهن نسل به نسل ادامه داشته باشد.
