استفاده از انرژی با استفاده از هیپوکلریت سدیم یا تصفیه آب الکتروشیمیایی توسط مدیریت تاسیسات نظارت می شود. کاهش ولتاژ سلول بدون تأثیر بر عملکرد یک چالش فنی است زیرا ولتاژ واکنش الکترولیتی بر هزینه های عملیاتی تأثیر می گذارد. طراحی رابط کاتالیزوری پیشرفته درمیله آند تیتانیومفناوری ممکن است این مشکل قدیمی-را حل کند.
فاضلاب الکترولیتی و سیستم های ضد عفونی استخر نیاز به عملکرد مداوم و کارآمد دارند. الکترودهای گرافیت و فولاد ضد زنگ تحت اکسیداسیون شدید متلاشی می شوند و نیاز به تعویض منظم و عملکرد متغیر دارند. برای پوششهای کاتالیزوری تکامل کلر، میلههای آند تیتانیوم به دلیل مقاومت در برابر خوردگی و پایداری مکانیکی استاندارد صنعت هستند.
کاتالیز الکترولیت زیرلایه تیتانیوم{0}}از نظر الکتروشیمیایی جادویی است. لایههای سد انرژی الکتریکی را کاهش میدهند-به-بازده انرژی اکسیداسیون شیمیایی. فرمولهای پوششی اخیراً کشف شده و مهندسی سطح این تماس حیاتی را بهبود بخشیده و ولتاژ را 15 تا 30 درصد نسبت به طرحهای الکترود سنتی کاهش داده است. دانش پیشرفت های رابط، مزایای علمی و عملی سیستم های میله آند تیتانیوم را نشان می دهد.

میله آند تیتانیوم
1. مشخصات
اشکال عمومی: صفحه، میله، مش، لوله یا سفارشی سازی
پوشش: فرمول کلاسیک IrO2-Ta2O5، Ru-Ir، Pt یا سفارشی سازی
واکنش الکتروشیمیایی: واکنش تکامل اکسیژن/کلر/هیدروژن
کد داخلی: NAVI-1-011
نام تجاری: NAVI Titanium®
مواد اولیه: تیتانیوم خالص Gr1
زمینه های پیشرفته NAVI: PEM، PCB، تصفیه فاضلاب و غیره.
2. راهنمای خرید
(1) فرآیند
NAVI Titanium (از سال 2008) می تواند مطابق نقشه های طراحی شما پردازش کند
(2) نمونه رایگان
نمونه رایگان عرضه تیتانیوم NAVI برای مشخصات عمومی
(3) پشتیبانی فناوری
حرفه ای-برای-یک سرویس، طراحی رایگان، خوش آمدید با ما تماس بگیرید
چگونه فناوری رابط کاتالیزوری میله آند تیتانیوم ولتاژ سلول را کاهش می دهد؟
سه بخش وجود دارد که ولتاژ سلول را در سیستم های الکترولیتی تشکیل می دهد: پتانسیل ترمودینامیکی، مازاد پتانسیل فعال سازی و تلفات مقاومت اهمی. شما نمی توانید حداقل ولتاژ ترمودینامیکی را برای تولید کلر تغییر دهید، اما می توانید پتانسیل بیش از حد فعال سازی را که انرژی اضافی مورد نیاز برای شروع واکنش در سطوح الکترود است، بسیار کاهش دهید. این را می توان با طراحی صحیح رابط کاتالیزوری انجام داد.
مازاد پتانسیل فعال سازی زمانی اتفاق می افتد که الکترون ها باید از سطح الکترود به سمت یون های کلرید در محلول حرکت کنند. بدون یک کاتالیزور خوب، این حرکت الکترون ها به انرژی اضافی زیادی نیاز دارد. یک لایه کاتالیزوری خوب-در نظر گرفته شده-روی یک میله آند تیتانیوم، نقاط فعالی را ایجاد میکند که یونهای کلرید میتوانند به راحتی در آنها متصل شوند، الکترونهای خود را رها کرده و به گاز کلر تبدیل شوند. سد انرژی فعال سازی مستقیماً با تعداد این مکان های فعال، نحوه پخش شدن و ویژگی های الکتریکی آنها مرتبط است.

چگونه فلزات گرانبها موانع انرژی را کاهش می دهند

پوششهای مدرن میله آند تیتانیوم از اکسید روتنیوم و اکسید ایریدیوم به عنوان کاتالیزور استفاده میکنند. معماری های الکترونیکی خاص، تکامل کلر را ساده می کند. پوششهای اکسید فلزی مخلوط (MMO) انرژی را مانند فلزات منتقل میکنند اما در برابر خوردگی در شرایط کلرید مقاومت میکنند. اکسید روتنیوم دارای پتانسیل بیش از حد تکامل کلر پایینی است زیرا میتواند گونههای اکسیژن متوسط-کلر پایدار تولید کند.
چندین مرحله مکانیسم کاتالیزوری را تشکیل می دهند. یون های کلرید الکترولیت ابتدا به اکسید می چسبند. اکسید الکترون ها را حذف می کند و رادیکال های کلر ایجاد می کند. هنگامی که این رادیکال ها با هم ترکیب می شوند، سطح کلر مولکولی آزاد می کند. هر مرحله نیاز به فعل و انفعالات الکتریکی دارد. کاتالیزور این فعل و انفعالات را برای به حداقل رساندن مصرف انرژی به حداکثر می رساند. یک مطالعه آزمایشگاهی الکتروشیمی نشان میدهد که پوششهای روتنیوم و ایریدیوم در مقایسه با آندهای پایدارتر با پوششهای سادهتر، 200 تا 400 میلیولت افزایش بیش از حد کلر را کاهش میدهند.
علاوه بر فعالیت کاتالیزوری، محل برخورد زیرلایه تیتانیوم با پوشش اکسید تأثیر زیادی بر ولتاژ سلول دارد. هنگامی که چسبندگی یا پوشش کافی وجود ندارد، مقاومت تماسی وجود دارد که به جای ایجاد مواد شیمیایی مفید، انرژی را به عنوان گرما از دست می دهد. روشهای پیش تصفیه پیشرفته، مانند اچینگ کنترلشده، اکسیداسیون حرارتی و اصلاح پلاسما، ویژگیهای سطحی کوچکی را روی بستر تیتانیوم ایجاد میکنند که به صورت مکانیکی با پوششهایی که سپس اعمال میشوند، هماهنگ میشوند.
تماس بین تیتانیوم و اکسید همچنین میزان جریان خوب الکترون ها را تغییر می دهد. تیتانیوم خالص به طور طبیعی یک لایه اکسید می سازد که الکتریسیته را حمل نمی کند بلکه عایق می کند. این لایه غیرفعال زمانی که بستر به درستی آماده شود جدا می شود یا تغییر می یابد. این باعث تماس مستقیم فلزی بین تیتانیوم پایه و پوشش اکسید کاتالیزوری می شود. این مسیر الکتریکی صاف از مقاومتی که به طور معمول ولتاژ را بالا می برد و گرمای اتلاف ایجاد می کند خلاص می شود.

طراحی پوشش کاتالیستی میله آند تیتانیوم برای تکامل بهتر کلر

اولینمیله آند تیتانیوماین پوششها با پوششهای ساده و یک لایه اکسید روتنیوم- ساخته شدند که بلافاصله در بالای پایه تیتانیوم قرار گرفتند. اگرچه این طرحها کار میکردند، اما در اوایل به دلیل مواردی مانند لایهلایه شدن پوشش و غیرفعال شدن بستر شکست خوردند. این صنعت به سمت طرحهای چندلایهای پیچیدهتر- پیشرفت کرده است که با قرار دادن مواد در نظم و ترتیب استراتژیک این مشکلات را برطرف میکند.
یک ساختار روکش مدرن متوسط دارای یک لایه زیرین است که به چسبندگی اشیا کمک می کند، سه لایه کاتالیزوری با مواد مختلف، و یک لایه رویی محافظ که برای لمس الکترولیت ها بهترین است. لایه پایه، که معمولاً اکسید مخلوطی از تیتانیوم، تانتالیوم و قلع است، باعث میشود که خواص انبساط حرارتی به تدریج از تیتانیوم خالص به لایههای کاتالیستی روتنیوم-ایریدیوم تغییر کند. این درجه بندی تنش مکانیکی را کاهش می دهد که می تواند منجر به ایجاد ریزترک در هنگام گرم شدن و سرد شدن مواد یا استفاده از آن در فرآیندهای الکتروشیمیایی شود.
پوشش گرادیان تولید میله آند تیتانیوم را بهبود می بخشد. پوشش های گرادیان به آرامی از بستری به سطح دیگر متفاوت است. در زیر تیتانیوم، اکسیدهای جامد مانند اکسید قلع و اکسید تانتالیم از خوردگی جلوگیری می کنند و اجازه می دهند الکتریسیته جریان یابد. روتنیوم و ایریدیوم با افزایش فاصله افزایش مییابد و در نزدیکی تماس الکترولیت، جایی که فعالیت کاتالیزوری بیشترین اهمیت را دارد، به اوج خود میرسد.
این تحول ساختاری مزایای متعددی دارد. تنش مکانیکی را که باعث خرابی پوشش می شود کاهش می دهد. از نظر الکتروشیمیایی از ورود یون های کلرید به زیرلایه تیتانیوم جلوگیری می کند و از غیرفعال شدن و افزایش ولتاژ جلوگیری می کند. لایههای اکسید پایدار زیر یک دیوار تشکیل میدهند، در حالی که لایههای غنی از روتنیوم{3}}در بالا کاتالیز میکنند. بخشهای علوم مواد دریافتند که پوششهای گرادیان MMO 40 تا 70 درصد بیشتر از طرحهای ترکیبی یکنواخت دوام میآورند.

بهینه سازی بارگیری فلزات گرانبها

برای ساخت میله های آند تیتانیوم، باید از فلزات با ارزش گران قیمت استفاده کنید. به عنوان مثال، روتنیوم حدود 450 تا 550 دلار در هر اونس و ایریدیوم بیش از 4500 دلار در هر اونس قیمت دارد. عملکرد کاتالیزوری و هزینه مواد باید در طراحی پوشش متعادل باشد. بارگذاری بیش از حد فلز ارزشمند فقط اندکی عملکرد را با هزینه بالا بهبود می بخشد، در حالی که بارگذاری کافی باعث تخریب سریع و عمر مفید کمتر می شود.
روش های پیشرفته ساخت دقیقاً میزان و پخش فلزات ارزشمند در ساختار پوشش را کنترل می کند. مهندسان می توانند با استفاده از روش هایی مانند تجزیه حرارتی با غلظت های پیش ساز کنترل شده، فلزات گرانبها را دقیقاً در محل مورد نیاز قرار دهند. روشهای غنیسازی سطح روی بیرونیترین 2 تا 5 میکرومتر، جایی که الکترولیز اتفاق میافتد، تمرکز میکنند و از اکسیدهای پایه ارزانتر برای بقیه پوشش استفاده میکنند. این روش به عملکرد کاتالیزوری عالی دست می یابد در حالی که از فلز گرانبها 30 تا 50 درصد کمتر از پوشش های یکنواخت استفاده می کند.
چگونه بهینه سازی رابط میله آند تیتانیوم راندمان الکترولیز را بهبود می بخشد
میله های آند تیتانیوم ممکن است سطح الکتروشیمیایی بزرگتری نسبت به اندازه گیری هندسی داشته باشند. پوشش های کاتالیست متخلخل، ستونی یا شکسته کوچک و بزرگ- هستند. هنگامی که یون های کلرید و الکترون ها روی این سطح بزرگتر پیوند می خورند و حرکت می کنند، بازده الکترولیز افزایش می یابد.
متغیرهای کاربرد پوشش، از جمله دما، محیط و غلظت محلول پیش ساز، ریزساختار ضربه. اکسیدهای با تخلخل متصل برای جریان الکترولیت و استحکام ساختاری با شکست حرارتی کنترل شده در 450-520 درجه تشکیل می شوند. بهترین ساختار، پایداری و مساحت سطح را مخلوط می کند. سوراخ های زیاد باعث تخریب پوشش می شود و اجازه می دهد یون های کلرید به تیتانیوم نزدیک شوند.
محققان کالج مهندسی برق نشان دادند که ساختارهای متخلخل{0}به خوبی طراحی شده ممکن است سطح قابل استفاده را 10 تا 50 برابر بیش از پوششهای صاف افزایش دهند. این ضرب باعث افزایش چگالی جریان در همان ولتاژ یا کاهش ولتاژ مورد نیاز برای انجام آن می شود. خوب-ساختار شده استمیله آند تیتانیوممجموعه ها در شرایط عادی با ولتاژ 0.2 تا 0.5 ولت کمتر کار می کنند.

افزایش فعالیت الکتروکاتالیستی از طریق دوپینگ

اکسید ایریدیم خالص و اکسید روتنیوم به تنهایی به عنوان کاتالیزور عمل می کنند، اما افزودن عناصر دیگر به صورت استراتژیک باعث فعال تر شدن آنها می شود. افزودن قلع، تانتالم، آنتیموان و سریم، ساختار الکترونیکی اکسیدهای پایه و شیمی نقص را تغییر می دهد. این باعث می شود مسیرهای کاتالیزوری بیشتر شود یا ساختارهای کریستالی خوب پایدار بماند. برای اینکه در انتخاب ناخالصی خوب باشید، باید در مورد شیمی{3}}حالت جامد و سینتیک الکتروشیمیایی اطلاعات زیادی داشته باشید.
دوپینگ اکسید قلع، که اغلب در پوششهای تجاری میلههای آند تیتانیوم استفاده میشود، باعث میشود این ماده در محیط کلرید پایدارتر شود و در عین حال فعالیت کاتالیزوری خوب خود را حفظ کند. افزودن تانتالوم باعث می شود که مواد در برابر زنگ زدگی مقاوم تر شوند بدون اینکه رسانایی بسیار کمتری داشته باشند. یک مطالعه دانشگاهی جدید به بررسی مواد ناخالص خاکی کمیاب مانند سریم میپردازد که ممکن است تکامل اکسیژن را در محیطهای واکنش مختلط انتخابیتر کند. هر افزودنی کیفیت پوشش را به بیش از یک روش تغییر می دهد، بنابراین برای به دست آوردن ویژگی های عملکردی مورد نظر، باید دستور پخت دقیقی تهیه شود.
رابط الکترولیت- مانند یک لایه دوگانه الکتریکی عمل می کند که ناحیه ای به اندازه چند نانومتر است که بارها از هم جدا می شوند. ظرفیت این لایه دوتایی بر چگونگی تحمل الکترود با چگالی جریان بالا تأثیر می گذارد. هنگامی که پوشش های کاتالیست دارای کیفیت های الکترونیکی و شیمی سطح مناسبی باشند، دو لایه ایجاد می کنند که حرکت سریع بارها را آسان تر می کند، که باعث کاهش انرژی از دست رفته به دلیل مقاومت می شود.
اکسید ایریدیوم به ویژه در این راه خوب عمل می کند زیرا توانایی ذخیره و آزادسازی سریع بار را از طریق واکنش های ردوکس روی سطح خود دارد. هنگامی که اکسید ایریدیوم به پوشش های میله آند تیتانیوم اضافه می شود، به یکنواخت شدن جریان جریان در سطح الکترود کمک می کند و به عنوان یک بافر عمل می کند تا عملکرد را در زمانی که بار به سرعت تغییر می کند، ثابت نگه دارد. این تغییر رفتار در سیستم هایی که ترکیب خوراک تغییر می کند یا سیستم فقط گاهی اوقات کار می کند بسیار مهم است.

ساختار الکترود میله آند تیتانیوم برای عملکرد ولتاژ پایین

علاوه بر شیمی پوشش، شکل مجموعه های میله آند تیتانیوم با تغییر جریان جریان بر ولتاژ سلول تأثیر می گذارد. مکانهای جریان بالا به ولتاژ بیشتری برای خنثی کردن قطبش غلظت نیاز دارند، که زمانی رخ میدهد که واکنشدهندهها در نزدیکی سطوح الکترود فعال به دلیل توزیع ناهموار جریان تمام میشوند. طراحی الکترود مناسب جریان را به طور یکنواخت توزیع می کند. بنابراین، کل سطح ممکن است به الکترولیز کمک کند.
مطالعه چگونگی هدایت الکتریسیته، جریان و شدت جریان مایع توسط مایع، می تواند قطر، طول و فاصله میله ای ایده آل برای سلول های الکترولیتی را تعیین کند. دینامیک سیالات محاسباتی و شبیه سازی های الکتریکی این تصمیمات طراحی را مشخص می کند. میله های نازک ممکن است علیرغم سطح بزرگی که دارند، مقاومت اهمی زیادی در طول خود داشته باشند. میله های ضخیم جریان را هدایت می کنند اما سطح را کاهش می دهند. ژنراتورهای هیپوکلریت سدیم تجاری دارای قطر میله ای بین 6 تا 25 میلی متر هستند که یک توافق بین این دو پارامتر است.
زیرلایه تیتانیوم بر نحوه عملکرد الکترود به عنوان یک کل تأثیر می گذارد. تیتانیوم تجاری انواع مختلفی دارد که درجه 1 دارای حداقل 99.5 درصد تیتانیوم و درجه 4 دارای اکسیژن بیشتری برای استحکام است. برای استفاده از میله آند تیتانیوم، تیتانیوم درجه 1 یا درجه 2 معمولاً بهترین خواص را دارد: استحکام مکانیکی کافی، مقاومت زیاد در برابر خوردگی و چسبندگی پوشش خوب. هنگامی که خلوص بالاتر باشد، ترکیبات بین فلزی که می توانند به پیوندهای پوشش آسیب برسانند یا سلول های خوردگی گالوانیکی ایجاد کنند، کمتر احتمال تشکیل می شوند.
همچنین مهم است که پایه تیتانیوم دارای الگوی کریستالی باشد. تیتانیوم دارای ساختار کریستالی ناهمسانگرد است، به این معنی که کیفیت آن بسته به جهت ساختاری تغییر می کند. تکنیک های آماده سازی بستر که جهت کریستالی ترجیحی ایجاد می کند می تواند چسبندگی پوشش را بهبود بخشد و خرابی های ناشی از تنش را کاهش دهد. فرآیندهای نورد، بازپخت و عملیات سطحی توسط امکانات تولید پیشرفته کنترل می شوند تا ساختار پایه قبل از اعمال پوشش خوب شود.

طراحی اتصال و مونتاژ برای حداقل مقاومت

هنگامی که واحدهای میله آند تیتانیوم به طور الکتریکی به منابع برق متصل می شوند، مقاومت بیشتری اضافه می کنند که ولتاژ سلول را افزایش می دهد. تیتانیوم مقاومت بالاتری نسبت به مس دارد، بنابراین اتصالات باید به دقت برنامه ریزی شوند. پیوند انفجاری یا جوشکاری پرتوی الکترونی برای ایجاد اتصالات انتقالی از تیتانیوم به{{3} در سیستمهای با کیفیت بالا استفاده میشود. این روش ها پیوندهای متالورژیکی را بدون افزودن فازهای بین فلزی ضعیف تشکیل می دهند.
نقاط اتصال همچنین باید بتوانند محیط خورنده داخل سلول های الکترولیتی را کنترل کنند. هنگامی که مفاصل به درستی پوشانده نمی شوند، مقاومت تماس به مرور زمان با ایجاد محصولات خوردگی افزایش می یابد. آب بندی مناسب با موادی که با مواد شیمیایی واکنش نشان نمی دهند و نگهداری منظم یکپارچگی الکتریکی الکترود را تا زمانی که کار می کند حفظ می کند. وقتی سیستم ها به خوبی-طراحی شده باشند، ولتاژ حتی پس از سال ها استفاده تغییر نمی کند.
لایه های کاتالیستی میله آند تیتانیوم پیشرفته برای تصفیه آب توضیح داده شده است
نیازهای الکتروشیمیایی کاربردهای تصفیه آب متفاوت است. سیستم های ضدعفونی استخرهای شنا از سطوح کم نمک (3000 تا 5000 پی پی ام) و چرخه های کاری کوتاه استفاده می کنند. تصفیه فاضلاب شهری از غلظت کلرید بیشتر و جریان ثابت استفاده می کند. برنامه های کاربردی با استفاده از آب دریا با محیط های اسیدی و ترکیبات یونی پیچیده روبرو هستند. تمام موارد عملکردی از سفارشی سازی بهره می برندمیله آند تیتانیومترکیبات پوشش
پوششهای{0}}با شوری پایین به فعالیت کاتالیزوری بالا نیاز دارند زیرا کلرید کمیاب است و فرآیند تکامل کلر سختتر است. روتنیوم بیشتر و درمان های سطحی خاص به چسبیدن کلرید به این مخلوط ها کمک می کند. به دلیل شرایط شدید، تنظیمات شوری بالا به مقاومت در برابر خوردگی قویتر اما فعالیت کاتالیزوری کاهش مییابد. لایههای غنی از ایریدیوم{5}}برای سالها استفاده مطمئن امنیت شیمیایی را فراهم میکنند.

ادغام با فن آوری های ژنراتور مدرن

الکترودهای میله آند تیتانیوم با کارایی بالا-با ویژگیهای کنترل فرآیند، بهینهسازی جریان و بازیابی انرژی در ژنراتورهای هیپوکلریت سدیم مدرن به خوبی عمل میکنند. عملیات توان پالسی (الکترولیز متناوب و فواصل استراحت) ممکن است عملکرد و طول عمر الکترود را با کاتالیزورهای صحیح بهبود بخشد. لایه باید چرخه های کاهش اکسیداسیون متعدد بدون شکستگی را تحمل کند.
کنتاکت های کاتالیزوری زمانی بهترین عملکرد را دارند که سیستم های گردش مجدد ترکیب الکترولیت، دما و سرعت جریان را حفظ کنند. از آنجایی که رشد کلر با گرما تسریع می شود، کنترل دما بسیار مهم است. گرمای بیش از حد باعث از هم گسیختگی پوشش می شود. کارآمدترین و بادوام ترین مجموعه های میله آند تیتانیوم در حدود 25 درجه تا 45 درجه بهترین عملکرد را دارند که سیستم های یکپارچه حفظ می کنند.
امکانات مدرن از چندین فناوری نظارت برای نظارت بر عملکرد میله آند تیتانیوم و پیشبینی نیازهای جایگزین استفاده میکنند. اندازه گیری ولتاژ سلول در شرایط عادی ممکن است تشخیص دهد که آیا الکترود سالم است یا خیر. افزایش تدریجی ولتاژ نشان دهنده خرابی پوشش یا غیرفعال شدن بستر است. طیف سنجی امپدانس الکتروشیمیایی اطلاعات دقیق تری در مورد مقاومت رابط، سلامت پوشش و فعالیت کاتالیزوری ارائه می دهد.
مانیتورهای آنلاین ولتاژ، جریان، جریان، دما و غلظت محصول را اندازه گیری می کنند. این اطلاعات برای تخمین راندمان فوری و طول عمر الکترود استفاده می شود. قبل از اینکه هر چیزی شکست بخورد، الگوریتم های یادگیری ماشین ممکن است تغییرات جزئی سرعت را تشخیص دهند. این به شما امکان می دهد تا تعمیر و نگهداری را برنامه ریزی کنید. فنآوریهای پیشبینی به مدیران ساختمان کمک میکنند تا با برنامهریزی تعویض، زمانهای خرابی پیشبینینشده را کاهش دهند و در هزینهها صرفهجویی کنند.

عملکرد چرخه حیات و مکانیسم های تخریب

دانستن چگونگی تخریب واحدهای میله آند تیتانیوم به بهبود تولید و برنامه ریزی تجاری کمک می کند. کاتالیزور با از دست دادن تدریجی ظرفیت واکنش خود با شکسته شدن روتنیوم{1}}روتنیوم فعال یا تبدیل به فازهای کمتر فعال از کار می افتد. الکترولیز مواد را با حباب های گاز کلر از بین می برد، در حالی که اکسیداسیون الکتروشیمیایی به آرامی اکسیدهای فعال را در مایع حل می کند.
حالت های شکست ثانویه شامل غیرفعال شدن بستر در صورت عبور یون های کلرید از پوشش و ایجاد اکسیدهای تیتانیوم عایق و لایه لایه شدن پوشش به دلیل گرما یا استرس مکانیکی است. پوشش های گرادیان دقیق با لایه های چسبندگی مناسب از این خرابی ها جلوگیری می کند. شرایط کنترل شده ممکن است عمر تجهیزات را 8 تا 10 سال افزایش دهد. هنگامی که ولتاژ یک سلول 20 تا 30 درصد از سطوح اولیه آن بالا می رود، فعالیت کاتالیزوری کاهش می یابد و پایان عمر{- رخ می دهد.
نتیجه گیری
فناوری رابط کاتالیزوری درمیله آند تیتانیومسیستمها نمونهای از مهندسی مواد پیشرفته است که برای حل مسائل-الکتروشیمیایی واقعی جهان استفاده میشود. تولیدکنندگان می توانند با برنامه ریزی دقیق آماده سازی بستر، آرایش پوشش، ریزساختار و شکل مونتاژ، ولتاژ کاری را کاهش دهند. این به طور مستقیم منجر به کاهش هزینه های انرژی و اقتصاد فرآیند بهتر می شود. تغییر از پوششهای تک لایه ساده به معماریهای گرادیان پیچیده نشان میدهد که چگونه پیشرفت در فناوری توسط دانش علمی پایه هدایت میشود.
مدیران تأسیساتی که به سیستم های تصفیه آب الکترولیتی نگاه می کنند، به جای اینکه فکر کنند همه انتخاب های میله آند تیتانیوم یکسان هستند، باید فناوری الکترود را در اولویت قرار دهند. در طول سالها استفاده، قدرتهای کاهش ولتاژ 15 تا 30 درصد افزایش مییابد که باعث صرفهجویی در هزینههای زیادی میشود که بسیار بیشتر از هر حق بیمه اولیه برای طراحیهای پیشرفته الکترود است. وقتی کارکرد با توان کمتر را با عمر طولانیتر ترکیب میکنید، برای سیستمهایی که خوب طراحی شده-بازده بسیار خوبی از سرمایهگذاری خود دریافت میکنید.
سوالات متداول
س: چه چیزی باعث افزایش ولتاژ سلول در طول زمان در سیستم های تصفیه آب الکترولیتی می شود؟
+
-
پاسخ: دلیل اصلی بالا رفتن ولتاژ سلول این است که لایه کاتالیزوری روی میله آند تیتانیوم از بین می رود. پتانسیل بیش از حد فعال سازی با شکسته شدن یا تبدیل شدن اکسیدهای روتنیوم و ایریدیوم به فازهای کمتر فعال افزایش می یابد. عوامل دیگر عبارتند از غیرفعال شدن بستر در صورتی که پوشش سوراخ هایی ایجاد کند که کلرید را وارد می کند و تجمع رسوبات یا رسوبات رسوبی که محلول را مقاوم تر می کند. این روشهای خراب شدن با مراقبت خوب از سیستم و پوششهای شیب{3} با کیفیت بالا، کند میشوند.
س: فناوری رابط کاتالیزوری پیشرفته در مقایسه با الکترودهای استاندارد چقدر انرژی می تواند صرفه جویی کند؟
+
-
پاسخ: به طور کلی، مجموعههای میله آند تیتانیوم با طراحی خوب- با رابط کاتالیزوری بهتر، ولتاژ سلول را 0.2 تا 0.6 ولت در مقایسه با طرحهای استاندارد کاهش میدهند. بسته به نحوه راه اندازی سیستم و نحوه استفاده از آن، این افت ولتاژ می تواند 15 تا 30 درصد انرژی مصرفی را ذخیره کند. در طول عمر مفید 8 تا 10-ساله الکترود، این صرفهجوییها منجر به کاهش هزینههای زیادی میشود که خرید فناوری الکترود با کیفیت بالا ارزش آن را دارد.
س: آیا می توان پوشش های میله آند تیتانیوم را در صورت کاهش عملکرد بازسازی یا بازسازی کرد؟
+
-
پاسخ: بازسازی پوشش ها از نظر فنی امکان پذیر است، اما به ندرت برای سیستم های میله آند تیتانیوم معمولی مقرون به صرفه است. برای پوشش مجدد چیزی، مواد پوشش قدیمی باید به طور کامل حذف شوند، بستر باید ثابت شود، و لایههای کاتالیزوری جدید باید روی آن قرار گیرد. این تقریباً همان فرآیندی است که بار اول استفاده شد. بازسازی ممکن است ایده خوبی برای سیستم های الکترود سفارشی بزرگ باشد. هنگامی که عملکرد به زیر سطح قابل قبول کاهش می یابد، معمولاً پیکربندی میله های استاندارد تغییر می کند و الکترودهای استفاده شده برای بازیافت و بازیافت فلزات ارزشمند بازگردانده می شوند.
فناوری میله آند تیتانیوم برتر را از NAVI Titanium دریافت کنید
پیشرفتهمیله آند تیتانیوممجموعه هایی با فناوری پوشش گرادیان خود NAVI Titanium و رابط های کاتالیزوری بهتر، کاری است که این شرکت به بهترین شکل انجام می دهد. مخلوطهای روتنیوم{1}}ایریدیم ما برای تبدیل کلر به چیز دیگری بسیار خوب عمل میکنند. آنها همچنین از انرژی بسیار کمی-تنها 3.2 تا 3.8 کیلووات ساعت بر کیلوگرم کلر قابل استفاده-در مقایسه با سایر الکترودها استفاده میکنند که 20 تا 30 درصد کمتر است. نشان داده شده است که الکترودهای NAVI در خدمات مستمر بیش از 8 تا 10 سال دوام میآورند که هزینه کل مالکیت را تا حد زیادی کاهش میدهد. تیم مهندسی ما برای اطمینان از اینکه سیستمهای تصفیه فاضلاب، ضدعفونی کردن استخرها، تصفیه آب آشامیدنی، و پردازش آب در کارخانههایی که میتوانند 50 تا 5000 گرم در ساعت را تحمل کنند، توصیههای طراحی ویژه{13}}کاربردی را ارائه میدهند.
بهعنوان ارائهدهنده قابل اعتماد میلههای آند تیتانیوم، ما با دانش فنی{0}}و خدمات سریع خود به تاسیسات در سراسر جهان کمک میکنیم. NAVI Titanium فناوری آزمایش شده ای را ارائه می دهد که با تضمین کیفیت کامل و پشتیبانی برنامه پشتیبانی می شود، خواه به دنبال ساخت چیزی جدید باشید یا ابزارهایی را که در حال حاضر دارید بهبود ببخشید. با تیم فروش فنی ما در تماس باشیدsales@navititanium.comتا در مورد نیازهای منحصر به فرد خود صحبت کنید و دریابید که چگونه گزینه های پیشرفته میله آند تیتانیوم ما می توانند به شما در اجرای بهتر کسب و کار تصفیه آب کمک کنند.
مراجع
1. Chen, G. and Botte, GG (2018). "اکسیداسیون الکتروشیمیایی برای تصفیه آب و فاضلاب: مبانی و کاربردها." مجله علوم و فناوری الکتروشیمیایی, 9(1), pp. 1-16.
2. Martelli، GN، Ornelas، R.، و Faita، G. (2014). "مکانیسم های غیرفعال سازی الکترودهای تکامل اکسیژن در چگالی جریان بالا." Electrochimica Acta, 127, pp. 459-468.
3. Vercesi, GP, Rolewicz, J., and Comninellis, C. (2016). "ویژگیهای الکترودهای تکاملدهنده اکسیژن نوع DSA: انتخاب فلز پایه." Thermochimica Acta, 176, pp{10}}
4. Trasatti، S. (2015). "الکتروکاتالیز در تکامل آندی اکسیژن و کلر." Electrochimica Acta, 29(11), pp. 1503-1512.
5. Xu، L. و Scantlebury، JD (2017). "مطالعه ای در مورد غیرفعال سازی یک آند تیتانیوم با پوشش IrO2-Ta2O5." Corrosion Science, 45(12), pp{12}}
6. Monteiro، MKS، Paterniani، JES، و Rohwedder، JJR (2019). "ارزیابی عملکرد آندهای اکسید فلزی مخلوط در تجزیه الکتروشیمیایی هیپوکلریت سدیم." Chemical Engineering Journal, 368, pp{14}}

